2026-04-13, Poniedziałek, Rok A, II, Dzień Powszedni albo św. Marcina I, papieża i męczennika
Dz 4, 23 - 31
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Piotr i Jan, uwolnieni, przybyli do swoich i opowiedzieli, co do nich mówili arcykapłani i starsi. A ci, wysłuchawszy tego, wznieśli jednomyślnie głos do Boga i mówili:<br><br>«Wszechwładny Stwórco nieba i ziemi, i morza, i wszystkiego, co w nich istnieje, Ty przez Ducha Świętego powiedziałeś ustami sługi Twego, Dawida: „Dlaczego burzą się narody i ludy knują daremne spiski? Powstali królowie ziemi i książęta zeszli się razem przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi”.<br><br>Zeszli się bowiem rzeczywiście w tym mieście przeciw świętemu Słudze Twemu, Jezusowi, którego namaściłeś, Herod i Poncjusz Piłat z poganami i pokoleniami Izraela, aby uczynić to, co ręka Twoja i myśl zamierzyły.<br><br>A teraz spójrz, Panie, na ich groźby i daj sługom Twoim głosić słowo Twoje z całą odwagą, gdy Ty wyciągać będziesz swą rękę, aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię świętego Sługi Twego, Jezusa».<br><br>Po tej ich modlitwie zadrżało miejsce, na którym byli zebrani; a wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie słowo Boże.
Ps 2
Ps 2, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 12d)<br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>Dlaczego się burzą narody, *<br>czemu ludy żywią daremne zamysły?<br>Buntują się królowie ziemi †<br>i władcy wraz z nimi spiskują *<br>przeciw Panu i Jego Pomazańcowi.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>«Stargajmy ich pęta, *<br>a więzy precz odrzućmy od siebie!»<br>Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, *<br>Pan się z nich naigrawa.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>A potem do nich mówi w gniewie swoim *<br>i w swej zapalczywości wzbudza w nich trwogę:<br>«Oto Ja ustanowiłem swego Króla *<br>na Syjonie, świętej górze mojej».<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>Wyrok Pański ogłoszę: †<br>On rzekł do Mnie: «Ty jesteś moim Synem, *<br>Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie.<br>Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody *<br>i krańce ziemi w posiadanie Twoje».<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja
Kol 3, 1
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze,<br>gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 1 - 8
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim».<br><br>W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego».<br><br>Nikodem powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić, będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?»<br><br>Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».
2026-04-14, Wtorek, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 4, 32-37
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich.<br><br>Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.<br><br>A Józef, nazwany przez apostołów Barnaba, to znaczy Syn Pocieszenia, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.
Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a)
Pan Bóg króluje, pełen majestatu<br><br>Pan króluje, oblókł się w majestat, * <br>Pan wdział potęgę i nią się przepasał. <br>Tak świat utwierdził, * <br>że się nie zachwieje.<br><br>Pan Bóg króluje, pełen majestatu<br><br>Twój tron niewzruszony na wieki, * <br>istniejesz od wieków, Boże. <br>Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary; † <br>Twojemu domowi świętość przystoi * <br>po wszystkie dni, o Panie.<br><br>Pan Bóg króluje, pełen majestatu
J 3, 14b-15
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, <br>aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 7b-15
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do Nikodema:<br><br>«Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».<br><br>Na to rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?»<br><br>Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.<br><br>A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne».
2026-04-15, Środa, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 5, 17-26
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Arcykapłan i wszyscy jego zwolennicy, należący do stronnictwa saduceuszów, pełni zawiści, zatrzymali apostołów i wtrącili ich do publicznego więzienia.<br><br>Ale w nocy anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich, powiedział: «Idźcie i głoście w świątyni ludowi wszystkie słowa o tym życiu!» Usłuchawszy tego, weszli o świcie do świątyni i nauczali.<br><br>Tymczasem arcykapłan i jego stronnicy zwołali Sanhedryn i całą starszyznę synów Izraela. Posłali do więzienia, aby ich przyprowadzono. Lecz kiedy słudzy przyszli, nie znaleźli ich w więzieniu. Powrócili więc i oznajmili: «Znaleźliśmy więzienie bardzo starannie zamknięte i strażników stojących przed drzwiami. Po otwarciu jednak nie znaleźliśmy wewnątrz nikogo».<br><br>Kiedy dowódca straży świątynnej i arcykapłani usłyszeli te słowa, nie mogli pojąć, co się z tamtymi stało. Wtem nadszedł ktoś i oznajmił im: «Ci ludzie, których wtrąciliście do więzienia, znajdują się w świątyni i nauczają lud». Wtedy dowódca straży poszedł ze sługami i przyprowadził ich, ale bez użycia siły, bo obawiali się ludu, by ich samych nie ukamienował.
Ps 34
Ps 34 (33), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 7a)<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * <br>Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. <br>Dusza moja chlubi się Panem, * <br>niech słyszą to pokorni i niech się weselą.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Wysławiajcie razem ze mną Pana, * <br>wspólnie wywyższajmy Jego imię. <br>Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał * <br>i wyzwolił od wszelkiej trwogi.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, * <br>oblicza wasze nie zapłoną wstydem. <br>Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, * <br>i uwolnił od wszelkiego ucisku.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, * <br>aby ich ocalić. <br>Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, * <br>szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja
J 3, 16
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego; <br>każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 16-21
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do Nikodema:<br><br>«Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.<br><br>A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby jego uczynki nie zostały ujawnione. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki zostały dokonane w Bogu».
2026-04-16, Czwartek, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 5, 27-33
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Gdy słudzy przyprowadzili apostołów, stawili ich przed Sanhedrynem, a arcykapłan zapytał: «Surowo wam zakazaliśmy nauczać w to imię, a oto napełniliście Jeruzalem waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas odpowiedzialność za krew tego Człowieka?»<br><br>«Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi – odpowiedział Piotr, a także apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego wy straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na miejscu po prawicy swojej jako Władcę i Zbawiciela, aby zapewnić Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni».<br><br>Gdy to usłyszeli, wpadli w gniew i chcieli ich zabić.
Ps 34
Ps 34 (33), 2 i 9. 17-18. 19-20 (R.: por. 7a)<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * <br>Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. <br>Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, * <br>szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, * <br>by pamięć o nich wymazać z ziemi. <br>Pan słyszy wołających o pomoc * <br>i ratuje ich od wszelkiej udręki.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, * <br>ocala upadłych na duchu. <br>Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, * <br>ale Pan go ze wszystkich wybawia.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
J 20, 29
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś; <br>błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 31-36
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkim, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba przychodzi, Ten jest ponad wszystkim. Świadczy On o tym, co widział i słyszał, a świadectwa Jego nikt nie przyjmuje. Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny.<br><br>Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a bez miary udziela mu Ducha. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży nad nim wisi.
2026-04-17, Piątek, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 5, 34-42
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Pewien faryzeusz, imieniem Gamaliel, uczony w Prawie i poważany przez cały lud, kazał na chwilę usunąć apostołów i zabrał głos w Radzie: «Mężowie izraelscy – przemówił do nich – zastanówcie się dobrze, co macie uczynić z tymi ludźmi. Bo niedawno temu wystąpił Teudas, podając się za kogoś niezwykłego. Przyłączyło się do niego około czterystu ludzi, został on zabity, a wszyscy jego zwolennicy zostali rozproszeni i ślad po nich zaginął. Potem podczas spisu ludności wystąpił Judasz Galilejczyk i pociągnął lud za sobą. Zginął sam, i wszyscy jego zwolennicy zostali rozproszeni.<br><br>Więc i teraz wam mówię: Zostawcie tych ludzi i puśćcie ich! Jeżeli bowiem od ludzi pochodzi ta myśl czy sprawa, rozpadnie się, a jeżeli rzeczywiście od Boga pochodzi, nie potraficie ich zniszczyć, i oby się nie okazało, że walczycie z Bogiem». Usłuchali go.<br><br>A przywoławszy apostołów, kazali ich ubiczować i zabronili im przemawiać w imię Jezusa, a potem zwolnili. A oni odchodzili sprzed Sanhedrynu i cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla Imienia Jezusa.<br><br>Nie przestawali też co dzień nauczać w świątyni i po domach i głosić Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie.
Ps 27 (26), 1bcde. 4. 13-14 (R.: por. 4ab)
Jednego pragnę: mieszkać w domu Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Pan moim światłem i zbawieniem moim, * <br>kogo miałbym się lękać? <br>Pan obrońcą mego życia, * <br>przed kim miałbym czuć trwogę?<br><br>Jednego pragnę: mieszkać w domu Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>O jedno tylko Pana proszę i o to zabiegam, † <br>żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu * <br>po wszystkie dni mego życia, <br>abym kosztował słodyczy Pana, * <br>stale się radował Jego świątynią.<br><br>Jednego pragnę: mieszkać w domu Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Wierzę, że będę oglądał dobra Pana * <br>w krainie żyjących. <br>Oczekuj Pana, bądź mężny, * <br>nabierz odwagi i oczekuj Pana.<br><br>Jednego pragnę: mieszkać w domu Pana <br>Albo: Alleluja
Mt 4, 4b
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Nie samym chlebem żyje człowiek, <br>lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 6, 1-15
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus udał się na drugi brzeg Jeziora Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego. Szedł za Nim wielki tłum, bo oglądano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali.<br><br>Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha.<br><br>Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: «Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?» A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co ma czynić.<br><br>Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać».<br><br>Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: «Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?»<br><br>Jezus zaś rzekł: «Każcie ludziom usiąść». A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy.<br><br>Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: «Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło». Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, pozostałymi po spożywających, napełnili dwanaście koszów.<br><br>A kiedy ludzie spostrzegli, jaki znak uczynił Jezus, mówili: «Ten prawdziwie jest prorokiem, który ma przyjść na świat». Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.<br><br> <br>
2026-04-18, Sobota, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 6, 1-7
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy.<br><br>Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: «Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcie zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa».<br><br>Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, oraz Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich apostołom, którzy, modląc się, nałożyli na nich ręce.<br><br>A słowo Boże szerzyło się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.
Ps 33
Ps 33 (32), 1-2. 4-5. 18-19 (R.: por. 22)<br><br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie <br>Albo: Alleluja<br><br>Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, * <br>prawym przystoi pieśń chwały. <br>Sławcie Pana na cytrze, * <br>grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.<br><br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie <br>Albo: Alleluja<br><br>Bo słowo Pana jest prawe, * <br>a każde Jego dzieło godne zaufania. <br>On miłuje prawo i sprawiedliwość, * <br>ziemia jest pełna Jego łaski.<br><br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie <br>Albo: Alleluja<br><br>Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, * <br>na tych, którzy oczekują Jego łaski, <br>aby ocalił ich życie od śmierci * <br>i żywił ich w czasie głodu.<br><br>Okaż swą łaskę ufającym Tobie <br>Albo: Alleluja
J 6, 16-21
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Po rozmnożeniu chlebów, o zmierzchu uczniowie Jezusa zeszli nad jezioro i wsiadłszy do łodzi, zaczęli się przeprawiać przez nie do Kafarnaum. Nastały już ciemności, a Jezus jeszcze do nich nie przyszedł; jezioro burzyło się od silnego wichru.<br><br>Gdy upłynęli około dwudziestu pięciu lub trzydziestu stadiów, ujrzeli Jezusa kroczącego po jeziorze i zbliżającego się do łodzi. I przestraszyli się. On zaś rzekł do nich: «To Ja jestem, nie bójcie się». Chcieli Go zabrać do łodzi, ale łódź znalazła się natychmiast przy brzegu, do którego zdążali.
2026-04-19, Niedziela, Rok A, II, Trzecia Niedziela Wielkanocna
Dz 2, 14. 22b-32
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem:<br><br>«Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jeruzalem, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów! Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Boga został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówi o Nim:<br><br>„Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec rozkładowi. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim”.<br><br>Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi.<br><br>Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami».
Ps 16
Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11 (R.: por. 11a)<br>Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia<br>Albo: Alleluja<br><br>Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *<br>mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».<br>Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *<br>to On mój los zabezpiecza.<br><br>Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia<br>Albo: Alleluja<br><br>Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *<br>bo serce napomina mnie nawet nocą.<br>Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *<br>On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.<br><br>Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia<br>Albo: Alleluja<br><br>Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *<br>a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,<br>bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *<br>i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.<br><br>Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia<br>Albo: Alleluja<br><br>Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *<br>pełnię radości przy Tobie<br>i wieczne szczęście *<br>po Twojej prawicy.<br><br>Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia<br>Albo: Alleluja
1 P 1, 17-21
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła<br><br>Bracia:<br><br>Jeżeli Ojcem nazywacie Tego, który bez względu na osoby sądzi każdego według uczynków, to w bojaźni spędzajcie czas swojego pobytu na obczyźnie.<br><br>Wiecie bowiem, że z odziedziczonego po przodkach waszego złego postępowania zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy.<br><br>On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata, dopiero jednak w ostatnich czasach objawił się ze względu na was. Wy przez Niego uwierzyliście w Boga, który wskrzesił Go z martwych i udzielił Mu chwały, tak że wiara wasza i nadzieja są skierowane ku Bogu.
Por. Łk 24, 32
<br>Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma,<br>niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 24, 13-35
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali.<br><br>On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało».<br><br>Zapytał ich: «Cóż takiego?»<br><br>Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A my spodziewaliśmy się, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto, jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli».<br><br>Na to On rzekł do nich: «O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.<br><br>Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»<br><br>W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
.jpg)
